O miłości można napisać naprawdę wiele słów. Czasem jest ona tak silna i tak wszechogarniająca, że nawet tych słów brak. Czym jest ta pierwotna siła, ten stan ducha i ciała, lepka synteza myśli, uczuć, wrażeń i wielkich emocji?
Najprostsza i najbardziej chyba wyprana uczuciowo definicja, pochodząca z Wikipedii, to:
“Miłość jest dowolną ilością emocji i doświadczeń nawiązujących do powodu silnej więzi. Słowo miłość może odnosić się do wielu różnorodnych uczuć, stanów i postaw, poczynając od ogólnego zadowolenia, a kończąc na silnej interpersonalnej atrakcji. Rozmaitość użyć i znaczeń, połączona z zawiłością opisywanych przez nią uczuć, powoduje, że miłość jest niespotykanie trudna do zdefiniowania, nawet w porównaniu do innych stanów emocjonalnych”.
Ehhh ci naukowcy. Już widzę oczyma wyobraźni taki dialog:
- Wiesz, chyba jesteś dla mnie interpersonalnie atrakcyjna, bo doznaję w twojej obecności różnorodnych uczuć, na razie jestem ogólnie zadowolony.
- Mi ten stan emocjonalny także odpowiada, chyba nawiązujemy silną więź.
W każdym razie, oprócz sklecenia tej “pięknej” definicji, Erich Fromm podzielil miłość na kilka rodzajów, co już ma większy sens 
Są one następujące:
Agape – to typ miłości bezinteresownej, opartej głównie na altruizmie i poczuciu duchowej więzi.
Philia – to miłość platoniczna, wolna od seksu i zmysłowości, bezinteresowna, lojalna, wierna, przyjacielska. Określenie “platoniczna” pochodzi od Platona, a konkretnie ma swój źródłosłów w jego rozprawie “Uczta”. Platon opisuje w niej historię opowiadaną przez Arystofanesa, o potężnej istocie ludzkiej o dwóch twarzach, czterech rękach i nogach. Istota ta była tak potężna, że zagrażała boskiemu panowaniu. Zeus znalazł sposób na rozcięcie jej na pół, bez uśmiercania, jak chcieli inni bogowie, zatrwożeni jej potęgą. Dlatego teraz szukamy swojej drugiej połowy, a gdy już ją odnajdziemy, nagle obce staje się bardzo bliskie.
Eros – miłość twórcza, romantyczna. Dominującą rolę odgrywa w niej sentyment, nieutulona tęsknota, oczarowanie, dążenie do zespolenia i coraz większej głębi uczuć. To miłość wierszy, to ody pisane w księżycowym blasku, bezsenne noce i pragnienie stopienia się z drugą połówką.
Sexus – miłość zmysłowa, oparta na wzajemnym pożądaniu, realizująca się w miłości fizycznej. Gdy chemia pasuje, oczy iskrzą, a ciała drżą od niewysłowionego pożądania – mamy właśnie do czynienia z tym rodzajem miłości.
Oczywiście to bardzo uproszczony podział. Każda miłość jest wyjątkową mieszaniną powyższych, w różnych proporcjach. Zupełnie inaczej też sprawa wygląda, gdy weźmiemy pod uwagę inne kryteria. Istnieje szereg koncepcji psychologicznych na temat miłości jako takiej – żeby daleko nie szukać – Sternberga, Reiss, Lee, Bardisa. Ale to już temat na kilka następnych notek…
